Ο χαρταετός... μια χρωματιστή πινελιά, στον μουντό ουρανό της Βάχλιας

Φαίνεται, 

πως ο Αίολος περνά απ΄τ΄Αλώνια της Βάχλιας, 

(στη Λεσινίτσα) 

μόνο τον Αλωνάρη.

Παρ΄όλα αυτά, ο Γιάννης κατάφερε, 

έστω για λίγο, να πετάξει τον χαρταετό των παιδιών.

Ήθη και έθιμα από τις Απόκριες έως την Κυριακή του Θωμά εκ Βάχλια Γορτυνίας, του νομού Αρκαδίας.

Από χειρόγραφη  εργασία της Αναστοπούλου Αγγελικής.
Περίοδος συλλογής υλικού το έτος 1968 στη Βάχλια Γορτυνίας,
μετά από επιτόπια έρευνα.


περισσότερα: εδώ

Άλλοτε, την Τσικνοπέμπτη...

Παλιότερα, τα περισσότερα σπίτια στο χωριό, έτρεφαν κι από ένα ή δύο γουρούνια, τα οποία τάιζαν με πίτουρα, αχλάδια, καλαμπόκι, αποφάγια του σπιτιού κλπ.

Η σφαγή τους γινόταν είτε τα Χριστούγεννα είτε τις απόκριες. Όσοι το έσφαζαν τις απόκριες, αυτό γινόταν τη Δευτέρα πριν την Τσικνοπέμπτη, αφού προηγουμένως ο κάθε νοικοκύρης είχε προσκαλέσει τους γείτονες και τους φίλους να τον βοηθήσουν. 

Το γουρούνι το έσφαζε με μαχαίρι, εκείνος που είχε «βαρύ χέρι» ο οποίος θεωρούνταν ο ιδανικότερος σφαγέας. 

Για να γίνει νόστιμο το κρέας, μετά το σφάξιμο έβαζαν στο στόμα του γουρουνιού ένα λεμόνι.

Ο πρώτος μεζές που έπεφτε στα κάρβουνα ήταν ο  «καρύτζαφλος» δηλαδή ο λάρυγγας του χοιρινού, ενώ ακολουθούσε ψήσιμο μεζέδων και άφθονο κρασί συνοδευόμενα από την ευχή «χρόνια πολλά και του χρόνου».

Στα μικρά παιδιά έδιναν τη «φούσκα» την οποία, αφού έτριβαν στη στάχτη για να απορροφήσει τα υγρά, τη φούσκωναν, έριχναν μέσα αραποσιτόσπυρα και ξεκίναγαν το παιχνίδι.

Την Πέμπτη που ακολουθούσε, δηλαδή την Τσικνοπέμπτη, γινόταν το «λιώσιμο» του κρέατος σε λεβέτια, για να φτιάξουν το παστό, τα λουκάνικα, τις τσιγαρίδες και τις γόρτσες.
Αφού τελείωνε το βράσιμο, τοποθετούσαν το κρέας και τα λουκάνικα στις «λαΐνες» (πήλινα δοχεία) και τέλος έριχναν λίπος για να σκεπαστούν οι μεζέδες.

Η όλη διαδικασία ήταν ένα ατελείωτο γλέντι, μ΄ένα χωριό «ζωντανό» με κέφι, πειράγματα...
Μπορεί σήμερα να μην έχει το κάθε σπίτι το χοιρινό του, όμως το έθιμο του «τσικνίσματος» το τιμάμε δεόντως και στις μέρες μας, ψήνοντας κάθε Τσικνοπέμπτη κρέας στα κάρβουνα.
Χρόνια πολλά και του χρόνου!

ο Θεός να βάλει το χέρι του...

Στιγμές κατάνυξης...

Ο παπα-Θόδωρος στην
Ωραία Πύλη

του Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών 

Βάχλιας, 

διαβάζει το Ευαγγέλιο, 

ενώ ο πιτσιρικάς κρατά τη λαμπάδα.

«επιθυμίες»

Ρήμαξαν τα χωριά της Γορτυνίας

Παράγινε το κακό με τις κλοπές αυτοκινήτων στη Γορτυνία.
Μετά την κλοπή του αγροτικού αυτοκινήτου συμπατριώτη μας στη Βάχλια, που έγινε αρχές Δεκεμβρίου του 2011, πληροφορίες  αναφέρουν ότι πραγματοποιήθηκαν ακόμα 4 κλοπές αγροτικών (όλα μάρκας ΤΟΥΟΤΑ) και μάλιστα την ίδια νύχτα.
Σύμφωνα μ΄αυτές τις  πληροφορίες, την Τρίτη το βράδυ (31/1), ξημερώματα Τετάρτης, άγνωστοι εκμεταλλευόμενοι και το τσουχτερό κρύο, έκλεψαν 4 αγροτικά αυτοκίνητα στα χωριά της Γορτυνίας: Καλλιάνι, Δόξα, Τουμπίτσι και Λαγκάδια.
Η όλη κατάσταση δεν έχει αναστατώσει μόνο τους κατόχους αυτοκινήτων, αλλά όλους τους κατοίκους των χωριών τους οποίους διακατέχει ανασφάλεια ακόμα και για την ίδια τους τη ζωή.
Η εποχή που κοιμόμασταν με την πόρτα ξεκλείδωτη, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. 

όταν κοιτάς από ψηλά...

                                                                                                               (φωτογραφία Κώστα Ασημακόπουλου)

Η Βάχλια όπως την αγναντεύει κανείς από τη θέση "ΚΟΤΡΩΝΑ"

Βαχλαίοι σε μια ξεχωριστή φωτογραφία του 1928

Στις πρώτες σελίδες του βιβλίου "Η Βάχλια και ο κόσμος της" 

του Χρήστου Δημητρόπουλου 

συνάντησα τους μεγαλύτερους συμπατριώτες μου και 

"μπήκα" στην παρέα τους!

Μοναδική φωτογραφία!!!

η πανέμορφη Πέρα Βάχλια

Άποψη της Πέρα Βάχλιας, από το δρόμο που οδηγεί στις πηγές της Λεσινίτσας.

(Φωτογραφία από ανάρτηση στην ομάδα "Βάχλια Γορτυνίας" στο fb)

Εκδόθηκε το νέο βιβλίο του Χρ. Δημητρόπουλου "Η Βάχλια και ο κόσμος της"

     Με ιδιαίτερη χαρά, υποδεχόμαστε το νέο βιβλίο του συμπατριώτη μας Χρήστου Δημητρόπουλου, που φέρει τον παραπάνω τίτλο. Για μια ακόμη φορά ο συγγραφέας, μετά το σύγγραμμά του που αφορούσε την Μονή της Αγίας Παρασκευής, μας προσφέρει τις σημαντικές γνώσεις του για την αγαπημένη μας Βάχλια και τους ανθρώπους της.
     Είναι μια έκδοση 560 σελίδων και σύμφωνα με το εκδοθέν δελτίο τύπου της Ένωσης Βαχλαίων,  καλύπτει όλο το φάσμα της υπόστασης του χωριού μας από κάθε άποψη και το σύνολο των Βαχλαίων, με αναφορά σε πρόσωπα και πράγματα, ΟΛΩΝ των οικογενειών της Βάχλιας.

     Η διάθεσή του γίνεται από την Ένωση Βαχλαίων, με όλους τους διαθέσιμους τρόπους!

Όσοι ενδιαφέρονται για την απόκτησή του, μπορούν είτε να επισκεφθούν το γραφείο της Ένωσης, Θεμιστοκλέους αριθ. 1 και Πανεπιστημίου, είτε να επικοινωνήσουν στο τηλέφωνο 2103300304 (τηλ. προέδρου 6932281753 ) ή ακόμα στην ηλεκτρονική διεύθυνση: enosi.baxlaion@hotmail.com.

Ανυπομονώ να το κρατήσω στα χέρια μου και να μελετήσω το περιεχόμενό του!

μα ποιός είναι αυτός ο λαός;

Αυτή ήταν η απορία –όπως λένε οι μεγαλύτεροι- της Τρυφωνούς, μιας ηλικιωμένης, (εκείνη την εποχή, πριν το ΄40) Βαχλιώτισσας. Αγράμματης, όπως και οι περισσότεροι άλλωστε, κείνα τα χρόνια, αφού  η βιοπάλη δεν επέτρεπε τις «σπουδές».

-Ακούω να λένε, ο λαός ετούτο… ο λαός εκείνο… μα ποιος είναι αυτός ο λαός;

Για να της απαντήσει η συνομιλήτριά της:

-Ο λαός... ο λαός, είμαι εγώ, εσύ, η Κιτσογιώργενα, η Πατρίνα,  ο Λάκης της Πατρίνας ….

(αφιερωμένο με σεβασμό, στους απλούς, αγνούς Ανθρώπους της Βάχλιας, που στο διάβα της ζωής τους, έχουν αφήσει το στίγμα τους)

χιονοπόλεμος στο χωριό το 2006

(από το αρχείο του Ταχυδρόμου)

«Κι εξ άπαντος τρία, τέσσαρα...»

(βόλτα με το γαϊδουράκι στο Καλλιάνι)

Σπίτι με Κήπον           

Ήθελα να ’χω ένα σπίτι εξοχικό

μ’ έναν πολύ μεγάλο κήπο— όχι τόσο

για τα λουλούδια, για τα δένδρα, και τες πρασινάδες

(βέβαια να βρίσκονται κι αυτά· είν’ ευμορφότατα)

αλλά για να ’χω ζώα. A να ’χω ζώα!

Τουλάχιστον επτά γάτες— οι δυο κατάμαυρες,

και δυο σαν χιόνι κάτασπρες, για την αντίθεσι.

Έναν σπουδαίο παπαγάλο, να τον αγρικώ

να λέγει πράγματα μ’ έμφασι και πεποίθησιν.

Aπό σκυλιά, πιστεύω τρία θα μ’ έφθαναν.

Θα ’θελα και δυο άλογα (καλά είναι τ’ αλογάκια).

Κι εξ άπαντος τρία, τέσσαρα απ’ τ’ αξιόλογα,

τα συμπαθητικά εκείνα ζώα, τα γαϊδούρια,

να κάθονται οκνά, να χαίροντ’ οι κεφάλες των.

(Κ. Καβάφης)

κλειστό το μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής;

   Έντονα συζητείται στο χωριό τις τελευταίες μέρες, το γεγονός της αποχώρησης από το μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής, της Μοναχής Φιλοθέης.
  Η αποχώρηση αυτή, άραγε,  έχει σχέση με το βαρύ χειμώνα που επικρατεί εκεί στα ψηλά στη Νεραϊδόρραχη και η ανήμπορη μοναχή έφυγε για λίγο, μέχρι να περάσει η βαρυχειμωνιά ή συμβαίνει κάτι άλλο;
  Γιατί, πολλά ακούγονται. Ακόμα κι ότι μπορεί να έρθουν να μονάσουν καλόγεροι...

Βαχλαίοι σε φωτογραφία του 1953

Αλησμόνητοι Βαχλαίοι κι αγαπημένα πρόσωπα

σε μια σπάνια φωτογραφία του

1953

προερχόμενη από το αρχείο της

Μαρίας Κωνσταντοπούλου-Καραμπάση

η οποία έχει δημοσιευθεί στο περιοδικό

"η Βάχλια"

εκδόσεως της Ένωσης Βαχλαίων.

«μόνον τρία...»

(το συμπαθέστατο τετράποδο, μπρος από το προσκυνητάρι 

των Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης)

Στο φύλλο Ιανουαρίου 2012 της εφημερίδας "Γορτυνία"

διαβάσαμε τις παρακάτω ειδήσεις που αφορούν τη Βάχλια:

υπό βροχή ο Αγιασμός στο Λάδωνα

Υπό κακές καιρικές συνθήκες έγινε ο Αγιασμός των Υδάτων και στο φράγμα του Λάδωνα, 

από τον Μητροπολίτη Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, Ιερεμία.

Η εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από το Δήμο Γορτυνίας, την Παγγορτυνιακή Ένωση και τη ΔΕΗ.

Το ρεπορτάζ είναι της Βασιλικής Παπαδοπούλου, για λογαριασμό της «Αρκαδικής τηλεόρασης». Στην κάμερα ήταν ο Νίκος Τσιαμούλος.

πηγή: ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΑΡΚΑΔΙΑ:

Κοπή πίττας της Ένωσης Βαχλαίων

 Στη Βάχλια (στου Ταχυδρόμου) 

την Κυριακή 8/1/2012 και ώρα 12 το μεσημέρι

θα κόψει την πρωτοχρονιάτικη πίττα της, 

η Ένωση Βαχλαίων, 

ενώ έχει προγραμματιστεί να γίνει

και το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο

για το 2012.

αύριο ... τα φώτα και ...

...ο ιερέας προετοιμάζεται για τον αγιασμό των υδάτων στη λίμνη Λάδωνα

αναμένοντας ...

φωτ. Κώστας Ασημακόπουλος